Rosé Champagne krijgt zijn kleur op twee verschillende manieren. Bij maceratie hebben de schillen van blauwe druiven contact met het sap. Bij assemblage voegt de maker rode wijn uit Champagne toe aan witte basiswijn. De kleur vertelt dus iets over het maakproces, al kun je de methode niet altijd betrouwbaar uit het glas aflezen.
De schil geeft kleur
Het sap van pinot noir en meunier is helder. Laat de maker het na de oogst een tijd bij de donkere schillen, dan trekken kleur en andere stoffen in het sap. Die maceratie kan kort zijn; de duur en keuzes in de kelder bepalen hoeveel kleur ontstaat.
Je komt hiervoor ook de term rosé de saignée tegen. Die verwijst naar de manier waarop gekleurd sap wordt afgetapt. Vraag bij een producent hoe die zijn eigen rosé maakt, want één naam op het etiket legt het volledige proces niet uit.
Witte en rode wijn samenbrengen
Bij assemblage mengt de maker een witte basiswijn met rode wijn uit de Champagnestreek. Daarna volgt de tweede gisting op fles. Dit is een gebruikelijke manier om rosé Champagne te maken en geeft de maker veel speelruimte in de uiteindelijke stijl.
Beide methoden kunnen verschillende resultaten opleveren. Een lichte kleur voorspelt niet vanzelf een lichte smaak; druiven, herkomst, dosage en rijping zijn minstens zo belangrijk.
Proef met een vraag in gedachten
Zet twee rosés naast elkaar en vraag hoe ze zijn gemaakt. Vergelijk daarna geur, structuur en afdronk, zonder alvast te beslissen welke methode je hoort te verkiezen.
In een proeverij kun je ook een witte champagne van dezelfde maker proberen. Zo merk je welke keuzes in de rosé echt anders uitpakken.